fbpx

Mama heeft borstkanker – blog

foto positiefje bij blog mama heeft kanker

‘Hoe vertel ik het de kinderen, is daar misschien een handleiding voor?’

Een mama met borstkanker hoort het niet in een kinderleven voor te komen, maar het komt helaas wel voor. Het past niet, het mag niet het wringt en schuurt, maar daar trekt de kanker zich niets van aan. Als het nieuws aan je wordt verteld, dan moet je dit ook op een gegeven moment aan je kinderen gaan vertellen. Hoe doe je dat? Is daar misschien een handleiding voor? Zo werd ik een mama met borstkanker:

Nieuws

24 Januari 2018. De dag dat ik te horen kreeg dat ‘het ontstekinkje’ borstkanker bleek te zijn. ‘Grof… Hard… Iets wat anderen overkomt… Ik en iets met veel te jong?… Dit kan niet… Hoe vertel ik het de kinderen?’ Op het moment dat de arts het woord borstkanker in haar mond nam, pakte ik mijn jas en tas op en wilde het ziekenhuis per direct verlaten. Daar niet meer zijn en het nieuws vergeten, dat leek me de beste oplossing. Ik voelde de drang om letterlijk weg te vluchten. Weg van alle ellende en weg van alle shit wat in dat kleine, benauwde kamertje over me heen werd gegooid.

Spontaan bioscoopbezoek

De kinderen werden uit school opgevangen en werden verblijd met een spontaan bioscoopbezoek met nichtje en vriendinnetje. Zo konden de moeders van het nichtje en van het vriendinnetje over het ongelofelijke nieuws huilen, praten en plannen; want praktisch… er moest toch ook ‘s avonds gegeten worden door iedereen.

Eten

En dat eten deden we allemaal samen: Jeroen en ik, mama 1, papa 1, nichtje 1, mama 2, papa 2, vriendinnetje 2 en natuurlijk Melijn en Stef, mijn kanjers die de film in de bioscoop zo leuk vonden, dat ze vanaf die 24 ste januari het liefst iedere dag naar de bios zouden willen gaan. Met opgetogen snuiten en rode wangen van het enthousiasme vlogen ze in mijn armen, om samen te vertellen hoe leuk hun middag wel niet was geweest. Jammer dat mijn nieuws zo rot was geweest, anders was het een super gezellig feestje geworden.

Bij het voorgerecht hebben we met alle ouders van dit mooie gezelschap besproken wat we de kinderen zouden gaan vertellen: ‘Dokters hebben ontdekt dat ik ziek ben. We nemen het woord borstkanker nog niet in de mond. We vertellen wel dat ik vaak naar het ziekenhuis zal moeten gaan, vanwege verschillende onderzoeken.’

Discussie

Het woord borstkanker niet in de mond willen nemen zorgde voor een discussie, maar voor mij was het helder: ‘We benoemen het pas als de uitslagen binnen zijn, zodra ik meer weet waar ik aan toe ben. En op deze manier kregen we zelf wat meer de tijd om alles te laten landen, voor zover dat mogelijk is.’ Melijn zat trouwens, met haar 9 jaartjes, ook in een levensfase waarin het woord borst voor een lachsaldo zou zorgen in de klas. Dat kind zou zich kapot schamen op school. Stef was nog jonger, 7 jaar. Als hij aan zijn klasgenoten vertelt dat zijn mama borstkanker heeft, dan zou hij de meest afschuwelijke verhalen te horen krijgen over bijvoorbeeld cavia’s, opa’s, de kat van de buren, tantes en de kanarie van oma die allemaal aan kanker overleden waren. Dit wilde ik hen nog even besparen, ik wilde hen nog even beschermen.

Vertrouw op je gevoel als mama met borstkanker

Dit was de eerste keer dat het erg duidelijk voor mij was hoe we moesten handelen. Iemand anders zou het misschien helemaal anders doen, maar ik ken mijn kinderen als de beste. Ik weet hoe ze reageren en wat ze nodig hebben. Dus ik bepaal hoe we het nieuws vertellen over mijn ziekte.

Tijdens het diner, wat heerlijk en fantastisch was, vroegen de kinderen wat er aan de hand was. We hebben dus verteld dat ik ziek was, dat er nog veel onderzoeken zouden volgen en dat ik een tijd niet kon gaan werken. Dat was even genoeg. Onwerkelijk.

School en opvang inlichten

De volgende dag hebben we de school, de bso en de ouders in de klassen van de kinderen op de hoogte gesteld via een mail, met dezelfde boodschap als de avond ervoor in het ‘ouderoverleg’. Later mailde ik af en toe met de juffen, maar zij zagen geen gedragsverandering bij onze kinderen, dus uitgebreide gesprekken waren volgens hen niet nodig. Stef had behoefte om af en toe zijn hart te luchten en daar werd door zijn juf een momentje onder schooltijd voor ingelast.

Vertellen aan de kinderen: open, helder, eerlijk, duidelijk.

Na twee weken, toen de uitslagen allemaal binnen waren en ik het definitieve champagneplan (zo noemden wij het behandelplan) voorgeschoteld had gekregen, hebben we de stinkers rustig uitgelegd wat er aan de hand was en hebben we de vervolgstappen met hen besproken. Open, duidelijk, helder hebben we de stappen benoemd. Inderdaad, mama heeft borstkanker, de artsen gaan er alles aan doen om mama weer beter te maken.

Daarna vertelden we per keer wat er ging gebeuren. In kleine kindertaal. Het mooie aan deze gesprekken was hun positieve en praktische kinderlogica, die me zoveel gebracht heeft.

Lees een boek voor over een andere mama met borstkanker.

Ik heb een aantal boeken geleend van de mammacare verpleegkundige uit het ziekenhuis. Deze kon ik voorlezen aan de kinderen, als daar behoefte aan was. Ik ben met Stef de boekenstapel ingedoken. Hij zat dan rustig op mijn schoot en luisterde met aandacht. Af en toe keek hij me met zo’n wijs koppie aan. Er ging heel wat in zijn hoofdje om. Dit uitspreken deed hij niet. Een extra stevige, dikke knuffel kreeg ik wel. Melijn wilde niks van de boeken weten. Zij sloot zich meer af. Als ik aan het voorlezen was, dan zat zij verderop te kleuren en te tekenen. Ik weet zeker dat ze alles met haar kleine oortjes gehoord heeft, maar ze wilde er niet over praten. Dat was haar manier.

Handleiding

En zo heeft ieder een eigen manier van omgaan met een mama met borstkanker, dus een handleiding schrijven lukt niet. Een tip geven kan wel: volg je gevoel en blijf daar dichtbij, dan zit je altijd goed. Zing, lach, huil en dans…

Positiefje

Het positiefje zing, lach, huil, dans vind ik zo mooi passen bij dit verhaal. We hebben het samen geflikt! Door samen te zingen, samen te lachen, samen te huilen, samen te dansen en dus te voelen. Samen… met de kleintjes, die zo jong al zoveel mee moesten gaan maken.

Jouw reactie

Mocht je vragen hebben of iets toe willen voegen, mocht je iets willen schrijven over jezelf of anderen, voel je vrij om te reageren op dit blog.

Afsluitend nummer

Muziek is de benzine van mijn lichaam en geest. Daarom voeg ik bij ieder blog een nummer toe dat me raakt en dat veel betekenis voor mij heeft. Ik wil je nu een prachtig nummer van Diggy Dex laten horen. ‘Sterren tellen”. Het raakt me steeds weer. En dat mag…

Mijn boek rode tranen

In mijn boek kan je verder lezen hoe mijn twee kanjers het ervan af hebben gebracht. Ik beschrijf, met een lach en een traan, hoe ik het jaar van behandelingen en het jaar daarna heb ervaren. Het is geestig, komisch en lachwekkend en soms zwartgallig, triest en verdrietig. Ondanks het zware onderwerp is het een zeer vermakelijk verhaal dat je niet meer los laat.

Wil je meer informatie over het boek, klik dan hier. Wil je de verkregen reviews lezen of wil je een stukje uit het boek lezen? Of koop het boek direct via onderstaande knoppen:

Hulp voor kinderen

Achteraf weet ik dat kinderen een rouwproces hebben moeten doorlopen. Rouwen hoeft niet alleen met overlijden te maken te hebben. Zij rouwen om het ziek zijn van hun mama en om alles wat er veranderde. Daarom blijf ik Jut en Jul in de gaten houden, want 3 op de 10 kinderen kunnen jaren later nog stressklachten ondervinden. (Dat is 1,5 op de 5, 0,75 op de 2,5, dus concluderend: ze ondervinden er soms ook stressklachten van.)

Gemeente

Via de gemeente kan je (gratis) hulp aanvragen voor de begeleiding van je kinderen. Verder is er weinig te vinden over hulp voor kinderen. Intermezzo ( Zwolle) biedt coachgesprekken aan voor het hele gezin. Het is geen therapie, maar een gesprek met een zeer ervaren gezinscoach.

De website voor kinderen

http://www.kankerspoken.nl/

Deze site biedt hulp aan kinderen met een ouder met kanker. Bovendien is deze site ook geschikt voor ouders, vrienden, bekenden, leerkrachten en hulpverleners is deze site een bron van informatie, omdat er heel veel extra informatie op staat.

Boeken voor kinderen

Hieronder een lijst met boeken. Sommige boeken zijn alleen verkrijgbaar in België. De eerste drie boeken heb ik aan mijn kind(eren) voorgelezen, omdat ik toch belangrijk vond dat ze hierdoor meer te weten kwamen over de ziekte en de processen en zo niet alles alleen van mij te horen kregen, maar de informatie ook uit de boekjes haalden.

Ten eerste: Radio Robbie
 plaatje van boek voor kinderen als mama borstkanker heeft

Radio-Robbie legt in eenvoudige bewoordingen en aan de hand van tekeningen uit wat kanker is, wat er gebeurt als je mama met kanker bestraald wordt en waarom je er bijvoorbeeld zo moe van wordt.
Leeftijd: vanaf 4 jaar

Ten tweede: Chemo-Kasper
boek chemo kasper bij blog rode tranen mama heeft borstkanker

Prentenboek waarin uitgelegd wordt aan een klein kind wat kanker is, en met name hoe chemotherapie werkt en waarom het zo’n zware behandeling is. Vereniging Ouders, Kinderen en Kanker, 2001 (tevens in het Turks en Arabisch). Verkrijgbaar via www.vokk.nl.
Leeftijd: vanaf 2,5 jaar tot 7 jaar.

Ten derde: Mama’s borst is ziek
voorbeeld boek bij blog rode tranen mama heeft borstkanker

Mama’s borst is ziek: Een prentenboek voor jonge kinderen met een mama met borstkanker. In simpele en heldere teksten wordt uitgelegd wat borstkanker is en hoe het behandeltraject eruit ziet. Over bijvoorbeeld een gemeen bobbeltje, chemo, maar ook over kaal worden en een nepborst. De meest voorkomende fases worden in het boek besproken. Omdat de tekeningen zo mooi zijn, is het een prachtig kijkboek ( tot 7 jaar)

Mama is heel ziek

Dat zijn mama met borstkanker heeft is een verschrikkelijke gebeurtenis voor Tibo, omdat de ziekte veel veranderingen met zich meebrengt in het gezin. Daarom blijft Tibo in alle drukte alleen met een heleboel vragen achter. Dit boek tracht een antwoord te geven op een aantal vragen van kinderen wanneer bij één van de ouders kanker is vastgesteld. Er wordt bijvoorbeeld uitgelegd wat chemotherapie inhoud en welke veranderingen er kunnen opduiken binnen de normale dagelijkse activiteiten. Mama wordt al snel weer beter, maar er wordt meegegeven dat mama altijd opnieuw erg ziek kan worden.

Het klokhuisboek over kanker

Voor kinderen én hun ouders die te maken krijgen met kanker en er meer over willen weten. Daarom is dit boek geschreven. Naast informatie over kanker (bijvoorbeeld Wat is kanker precies? Wat gebeurt er in je lichaam? Wat kun je ertegen doen?) vindt u er daarnaast ook reacties en ervaringen van kinderen en interessante weetjes en tips.
Leeftijd: vanaf 9 jaar

Het monster van mama

Toen Marleen Mutsaers borstkanker kreeg, besloot ze over haar ziekte een verhaal voor kinderen te schrijven. Het gaat over Mara, een meisje van tien jaar. Op een dag vertelt haar moeder dat ze ziek is. Opeens is alles anders thuis en daar moet Mara erg aan wennen. Daarom een boek over een alledaags gezin, geconfronteerd met kanker.
Leeftijd: vanaf 9 jaar

Oma en het kankermonster

Oma en het kankermonster. Auteur: Griet De Broeck. Samenvatting: In 2010 werd Griet De Broeck behandeld voor borstkanker. Haar kleindochter was op dat moment bijna drie. Daarom stelde ze veel vragen en maakte de ziekte van haar oma van zeer nabij mee.

Twee tieten in een envelop

In ‘ Twee tieten in een envelop’ van Wim Daniëls vertelt Wietske van heel dichtbij het verloop van haar moeders ziekte: hoe haar haren uitvallen, hoe ze daarna steeds vermoeider raakt en uiteindelijk al haar kracht verliest. Over het bezoek van vrienden en familie, die proberen met de kanker om te gaan. (Vanaf 10 jaar).

Grote boom is ziek

Prentenboek dat de jongste kinderen laat kennismaken met een lotgenootje, wanneer iemand in hun omgeving getroffen wordt door een levensbedreigende ziekte.
Leeftijd: vanaf 2 jaar

Mamma heeft een knobbeltje

Hoi, ik ben Anna. Vorig jaar had mijn moeder een knobbeltje in haar borst. Dat klinkt niet erg, maar dat was het wel. Het was kanker, borstkanker. En ze moest als gevolg hiervan pats boem naar het ziekenhuis. Ze was er bovendien helemaal ondersteboven van. Ik was vooral bloedzenuwachtig voor mijn eerste schaatsdiploma. Een ontwapenend boek om samen te lezen. Een verhaal dat al velen tot steun is geweest; kinderen, ouders, opa’s en oma’s. ‘Een ontroerend en soms grappig boek, waarin ook de harde kanten van het ziekteproces niet verzwegen worden. Een eerbewijs aan een moedig meisje.’ OPZIJ
‘Roerend, maar nergens pathetisch.’ VRIJ NEDERLAND

Gewoon pech

Een soort werkboek voor kinderen vanaf acht jaar die een ouder hebben met kanker. Met antwoorden op heel veel vragen, reacties van andere kinderen en plaats om op te schrijven wat het kind zelf meemaakt.
Leeftijd: vanaf 8 jaar
.

Lees hier mijn andere blogs

Lees hier meer over mijn boek Rode Tranen

Schuiven naar boven