Else-Marieke

stelt zich voor
OVER EM

Else-Marieke, 43 jaar oud, krullenbol, lachebek en af en toe een klein driftkikkertje. Positief, flexibel, slaapt graag uit. Intuïtief en optimist. Duikt er vol in. Bezige bij. Dol op uit (eten) gaan, fotograferen en pannenkoeken. Gaat uitdagingen niet uit de weg, is een volhouder en doorzetter. Stik gelukkig met man en twee kinderen van 11 en 13 jaar oud. Stiekem fan van André Hazes (senior).

“In mijn volgende leven word ik smartlappen zangeres.”

Enorme muziekliefhebber. Van old school Jazz, naar Nederlandstalig, van ‘Hair’, jaren ’90, naar muziek van nu. Muziek zorgde ervoor dat moeilijke dagen en behandelingen een minder scherp randje kregen.

HOE HET BEGON

Het ging goed met iedereen. Tot EM op 39 jarige leeftijd even naar het ziekenhuis moest voor een echootje, want er zat waarschijnlijk een ontstekinkje in haar borst. Drie uur later stapte ze het ziekenhuis uit met de diagnose borstkanker, een andere wereld in; de wereld van ellende, ziekte, pijn en strijd.

Step by step heeft ze de behandelingen ondergaan. Hier was ze (buiten de hormonale therapie) een jaar mee kwijt. Amputatie, bestralingen, chemo’s. Achteraf werd duidelijk wat de behandelingen lichamelijk en geestelijk met haar hadden gedaan. Op een dag is ze aan de tafel gaan zitten om alles op te gaan schrijven. Ze is niet meer gestopt tot het boek ‘Rode tranen’ voor haar lag.

EN NU...?

Drie jaar later kan ze pas zeggen ‘Ik heb het geflikt, genailed, I did it. Nooit meer de oude ik teruggevonden, maar wel weer een mooie nieuwe ervoor teruggekregen.’

Met dit boek wil ze haar verhaal vertellen. Vertellen aan iedereen die het horen wil: lotgenoten, familieleden, vrienden… En natuurlijk aan de minister van volksgezondheid, omdat… nou ja lees dat zelf maar…

MUZIEK...

... is de benzine van het lichaam. Muziek doet leven, ontroert en beweegt. Het raakt een snaar door die ene beat tot in de diepste vezel. Muziek is de hartslag van het lichaam. In het boek vind je mijn kleine muzikale menukaart.

ZAZ

Je veux

ZAZ

NEDERLANDS TALIG

Nergens Heen

Diggy Dex

JAZZ

Just a closer walk with thee

Papa Bue’s viking jazzband

``YouTube

Ik meen 't

Andre Hazes

Positiefjes en gedichtjes

Toen de behandelingen in volle gang waren, begon EM met het schrijven van gedichtjes en van positiefjes. 'De tijd waarin je leeft is zo zwaar. Dit was mijn manier om de zon even in deze moeilijke dagen te laten schijnen.'

Waarom lees je het boek Rode tranen?

Het is een vlot geschreven verhaal waardoor je het in 1 adem uitleest. Het laat je niet meer los. Het geeft een kijkje in de wereld van een borstkankerpatiënt. Behandelingen, horken en engeltjes, schaapjes en strontvliegen, ze komen allemaal aan bod. Ook de moeilijke weg naar herstel wordt mooi beschreven. Het gevecht tegen de ziekte en tegen zoveel meer. Vallen en opstaan.
Het verhaal raakt bij iedereen een gevoelige snaar. Soms rauw, ongenuanceerd, soms grappig en liefdevol.

No Comments